Daha okulun kapısından girdiğim ilk günü hatırlıyorum ben

daha okulun kapısından girdiğim ilk günü hatırlıyorum ben ya etrafta dolanıp duran izbandutları izlediğimi acaba hoca mı bunlar yoksa öğrenci mi diye kendime soruşlarımı hatırlıyorum sınıf listelerinin asılışını 13 senelik arkadaşımla aynı sınıfa düştüğümü hatırlıyorum

hazırlık sınıfının ilk gününü Hasan Hocanın(beden egitimi) kapımızı açıp bana bagırışını ve elime bi kagıt kalem alıp sınıftakilerin adını yazışımı ilk günden sınıfın tüm kızlarının ve çocuklarının bana sinir oluşunu hatta bazılarının birleşip beni dövmek istediğini hatırlıyorum

skills derslerindeki atışmalarımızı, milletle alay edişlerimizi,kantindeki muhabbetlerimizi,ilk grubumuzu,dagılmamış durmumuzu,makara hallerimizi hatırlıyorum... biz okuldayken ilk kar yağışını,parka gidip karlara yatışımızı,kelebekler çizişimizi hatırlıyorum...

hazırlık yazılılarını,isyan edişlerimizi,hadi gayret deyip birbirimizi destekleyişimizi hatırlıyorum... hazırlıkta tartıştığımız son sınıfları,atıştığımız kızları,hatta kavga edecek duruma geldiğimiz davalarımızı unutamam tabi ki... lise 1 e geçişimizi derslerin agğırlaştığını milleti yavaş yavaş öss stresinin sardığnı hatırlıyorum...

hocalara alışma dönemini,yazılıları kaldıramadığımız günleri hatırlıyorum... adalara gidişimizi, bisikletlerle dolaşmamızı, voleybol oynayışımızı, kayalıklara inişlerimizi, zulaya yattığımız zamanları hatırlıyorum... yine bir senenin sonu ve ertesi eylül yeni biy yılın başlayışını hatırlıyorum...

bölümlerin seçilişi daha önce yüzünü dahi görmediğim çocuklarla aynı sınıfa düşüşümüzü... ilk başlarda kimin ne oldugunu anlama çabalarımızı,sınıfların dağılışına itirazımızı hatırlıyorum... herkesin daha da sterslendigi seneydi...

kimya derslerini hatırlıyorum necati hocayı...

onun tavana bakıp ömer yasin oglum kendi kagıdına bak deyişini ve bu söz üzerine bizim kopuşlarımızı hatırlıyorum...

kapıdan adımını atar atmaz ''barbaros oglum gel tahtaya deyişlerini'' , soruyu çözerken de formülleri kendisinin söyledigini sonra da ''bak zor bi şey yokh'' deyişlerini de hatırlıyorum...

bir senenin daha hüzünle bittiğini ertesi sene hiçbir şeyin aynı kalmayacağını içimden geçirişimi hatırlıyorum... bu senenin başı sınıfımız üst kata alınmış en köşedeyiz koridorun sonu ve okulun SİBİRYA kısmı atlattıgımız o soguk kış gunlerini hatırlıyorum

ayaz oluşunu, kalariferinse sadece kendi çapını ısıtışlarını hatılıyorum... hep vehbiyle makara yaptığımızı, ''antonio sana artık gerçekleri sölemenin vakti geldi!''

oyunlarımızı, yazılıların bizi terlettiğini hatta bazen boğdugunu hatırlıyorum... ne oluyor şimdi biz mezun mu oluyoruz yani... unutmayacagım hiçbir şeyi...

berna melis nurdan ın emine nin maviş in leyla nın çatlaklıklarını , sultanahmet gezilerimizi , birlikte iftarlarımızı ,kardeşliğimizi unutamam

(UNUTMAYACAGIM NADİDE ŞEYLERDEN BİRİSİ) herkesin kendi derdine düşüşünü ve şu anda da yazılılarımızın bitişini düşünüyorum...

bu saatten sonra kim kimi arar onu düşünüyorum benim unutmayacagım unutamayacagım çok şey var umarım birbirini kaybetmek istemeyenler gerçekten birbirini arar sorar güvendigim daglara kar yagdırmazsınız umarım hepinizi çok seviyorum

bu yılı ilk yılımızı ilk sayısalı da unutmayacagım

11-A
Kamer Gül ÜNALAN